Piero Cipollone, član Izvršnog odbora Evropske centralne banke (ECB), održao je 4. maja 2026. godine govor na radionici o digitalnoj imovini i transmisiji monetarne politike, koju su zajednički organizirali ECB, Banca d'Italia, Euro Area Business Cycle Network i Centar za istraživanje ekonomske politike u Rimu. U svom izlaganju Cipollone je izložio kako bi centralne banke trebale odgovoriti na transformacije koje donose tokenizacija i tehnologija distribuiranog registra (DLT), uz istovremeno očuvanje efikasnosti monetarne politike, finansijske stabilnosti i monetarnog suvereniteta.
Cipollone je istaknuo da tokenizacija predstavlja tehnologiju opće namjene — kategoriju inovacija koja ne unapređuje samo jedan segment sistema, već mijenja logiku čitavog finansijskog sistema. Tokenizacijom se cjelokupni životni ciklus transakcije — izdavanje, trgovanje, poravnanje i pohrana — odvija unutar jedinstvenog digitalnog okruženja dostupnog 24 sata dnevno, sedam dana u sedmici. Međutim, napomenuo je da realizacija tih prednosti zahtijeva istovremeno usvajanje tehnologije od strane svih komplementarnih komponenti finansijskog sistema, što stvara takozvani koordinacijski problem: nijedan pojedinačni akter ne može sam transformirati sistem, a prvi koji krene snosi sigurne troškove uz neizvjesne povrate.
Pored koordinacijskog problema, Cipollone je upozorio i na pitanje arhitekture budućeg ekosistema. Jedan zajednički DLT mrežni okvir eliminirao bi fragmentaciju, ali bi ograničio konkurenciju na infrastrukturnoj razini. Nasuprot tome, više međusobno povezanih mreža podržalo bi konkurenciju, ali bi povećalo rizik fragmentacije likvidnosti. Neovisno o konačnoj arhitekturi, zajednički standardi i ravnopravan, nediskriminatoran pristup mrežnoj infrastrukturi smatraju se ključnim preduvjetima za integrirano i konkurentno tržište.
Cipollone je izdvojio dva ključna doprinosa koje centralne banke mogu dati. Prvo, tokenizirana centralnobankovska valuta neophodna je kao bezrizična osnova za poravnanje u tokeniziranim tržištima. Bez nje, svaka transakcija u novom ekosistemu morala bi se poravnati instrumentom koji nosi kreditni rizik i ne pruža konačnost kakvu jedino centralnobankovska valuta može osigurati. Kao konkretni korak, najavio je da će Eurosistem od septembra 2026. godine, u okviru projekta Pontes, nuditi poravnanje tokenizirane centralnobankovske valute za transakcije zasnovane na DLT tehnologiji. Drugo, od kraja marta 2026. Eurosistem prihvata utrživu imovinu izdanu u centralnim depozitorijima vrijednosnih papira koji koriste DLT kao prihvatljivo pokriće u kreditnim operacijama, a istražuju se i načini proširenja prihvatljivosti na imovinu izdanu putem DLT-a koja nije zastupljena u prihvatljivim sustavima poravnanja vrijednosnih papira. Cipollone je u tom kontekstu najavio i Appia mapu puta, objavljenu u martu 2026., kao viziju integriranog i konkurentnog tokeniziranog ekosistema.
Cipollone je detaljno objasnio zašto bi dominacija privatnih stabilnih kriptovaluta (stablecoina) kao jednog raspoloživog instrumenta poravnanja ugrozila tri ključna stupa: transmisiju monetarne politike, finansijsku stabilnost i monetarni suverenitet. Kada je riječ o transmisiji monetarne politike, istaknuo je da bi masovni odljev bankovnih depozita prema stabilnim kriptovalutama učinio depozite volatilnijima i koncentriranijima, čime bi se narušila sposobnost banaka da kreditiraju realnu ekonomiju i prosljeđuju promjene referentnih kamatnih stopa. Kada je u pitanju finansijska stabilnost, upozorio je na rizik naglog i masovnog povlačenja sredstava u digitalnom okruženju, koje može u roku od nekoliko sati prisiliti izdavaoce na prodaju imovine i izazvati poremećaj na finansijskim tržištima. Naposljetku, u pogledu monetarnog suvereniteta, Cipollone je upozorio da bi široka primjena stablecoina denominiranih u stranoj valuti — na primjer u američkim dolarima — za domaća plaćanja i štednju mogla dovesti do supstitucije valute u digitalnom obliku, što bi centralnim bankama oduzelo kontrolu nad ponudom novca i kamatnim stopama.
U zaključku, Cipollone je potvrdio da Eurosistem namjerava zadržati ravnotežu između javnog i privatnog novca koja je do sada dobro funkcionirala, te prenijeti tu ravnotežu u novi finansijski ekosistem zasnovan na DLT tehnologiji i tokenizaciji. Prema njegovim riječima, napredak tokenizacije bez snažnog javnog sidra u vidu centralnobankovske valute donosi sa sobom rizike koji daleko nadmašuju potencijalne koristi.
